NE DESEM Kİ!...

Bu sabah güzel başladı aslında okula zıplaya zıplaya çiçekler toplaya toplaya gittin çıkış saati geldi çattı sınıftan çıkışın biraz moralsiz gibi...
-Anne bana makmils arabası alırmısın
-Hayır annecim daha yeni almıştık..
-Amaaaaaaaaa
-Olmaz annem
-Lüften anne..
-Erennnn
O sırada Erdoğan gelir yanımıza  biliyormusun anneannem bana oyuncak alıcak tamam canım alsın hemde benim 1000 tane oyuncağım var!!!Anlaşıldı sınıfta edilen muhabbet..
-Anne bak ona alıyorlar hemde çok oyuncağı varken..
-Hayır Eren ve son nokta konulur..
Evde aralıksız soru sormalar sürekli oyun oynamam için ısrar etmeler aralıksız muhabbet çadır kurmamı istemeler oyuncakları toplamamalar falan filan derken ben patladım. Eren yeter artık yaa vallahi çok yoruldum tansiyonum çıkıyor artık dedim..
Bir hışımla çıktın odadan okul çantanı getirdin içinden bardağın ve tabağın çıktı tam 5 tane polis arabası kondu..
-Eren yarın oyuncak günü değil ki napıyorsun?
-Okul için koymuyorum evi terkediyorum ben yeter artık hiç adil değil hep büyüklerin istekleri oluyor hiç çocukların dedikleri olmuyor bende gidiyorum artık..
-AAA olurmu hiç öyle şey annecim gidilir mi biz senin de isteklerini yapıyoruz..Ama bazı şeylere zaman zaman büyükler karar vermelidir.
Bu arada tabi çantaya habire bir şeyler konur cüzdanı mutfakta iki gün beklemiş patates kızartması..
-Senden bir ricam var benim için şişeme su doldururmusun yanıma alıcam da..
-Ama Eren olurmu öyle şey hiç ev terkedilirmi...
-Gidiyorum işte..
Bende bunun üzerine biraz blöf yapmaya karar verdimm bakalım tepkin ne olucak diye...
-Tamam hadi o zaman çabuk ol hemen toparlan kapı kilitli kilidi açayım ayakkabılarını bağlamaya yardım edeyim.
Boynuma öyle bir atıldın ki sımsıkı sarıldın ve ağlamaya başladın..
-Ne oldu vazmıgeçtin?
-Hayır sadece vedalaşıyorum seninle ................
  Ayakkabılar giyilir bağlanır İki adım atıp tekrar sıkı sıkı sarıldın ağlamak ama ne ağlamak..
-Annecim gitmeyebilirsin vazgeç eğer bu kadar üzüleceksen!!
-Hayır gitmem lazım seni üzüyorum hem tansiyonunu da yükseltiyorum..
Allahım gülsem mi ağlasam mı ama içimden çoook ağlamak geldi kapı açıldı tam hoşçakal kapatıyorum demem le bir anneeee deyip içeri girişin var kiiii
Mutlu son sarılıp ağladık birlikte
--Annemmmm ben sensiz naparım gidilir mi ev terkedilir mi annecim canım oğlum benimmm sen yoksan ben yaşayamam ki
-Ağlarmısın çok
-Hemde nasıl ben ağlıyordum zaten sen görmedin beni
-Çok mu ağladın ben gidiyorum diyee
-ÇOOOOOOOOOOOOOOK
Sen var ya harika bir çocuksun dışarıdan belki farklı görünüyordur ama aslında o kadar duygusalsın o kadar merhametlisin  o kadar incesin ki..Yaşamımda yaptığım en iyi şey seni dünyaya getirmekti canımın parçası SENİ ÇOK SEVİYORUM
Bu günü asla unutmayacağım buraya not almasamda hafızama kazıdı hemde ne kazınmak..